अब तेरी सरन आयो राम॥१॥
जबै सुनियो साधके मुख, पतित पावन नाम॥२॥
यही जान पुकार कीन्ही अति सतायो काम॥३॥
बिषयसेती भयो आजिज कह मलूक गुलाम॥४॥
अब तेरी सरन आयो राम॥१॥
जबै सुनियो साधके मुख, पतित पावन नाम॥२॥
यही जान पुकार कीन्ही अति सतायो काम॥३॥
बिषयसेती भयो आजिज कह मलूक गुलाम॥४॥

Maluk Das (1574–1682) was an Indian devotional poet. Themes of his songs include social reform, religious tolerance, goodwill among men, equality and the oneness of God. In this way he resembles other Bhakti movement including Kabir and Guru Nanak.
View profile & all 15 Poems / Storiesहरि समान दाता कोउ नाहीं। सदा बिराजैं संतनमाहीं॥१॥नाम बिसंभर बिस्व जिआवैं। साँझ बिहान रिजिक पहुँचावैं॥२॥
कौन मिलावै जोगिया हो, जोगिया बिन रह्यो न जाय॥टेक॥मैं जो प्यासी पीवकी, रटत फिरौं पिउ पीव।
ना वह रीझै जप तप कीन्हे, ना आतमका जारे।ना वह रीझै धोती टाँगे, ना कायाके पखाँरे॥
दरद-दिवाने बावरे, अलमस्त फकीरा।एक अकीदा लै रहे, ऐसे मन धीरा॥१॥
नाम हमारा खाक है, हम खाकी बन्दे।खाकही ते पैदा किये, अति गाफिल गन्दे॥१॥