Rajendra Shah

બોલીએ ના કંઈ,આપણું હૃદય ખોલીએ ના કંઈ, વેણને રહેવું ચૂપ;

તને જોઈ જોઈ તોય તું અજાણી,(જાણે) બીજને ઝરૂખડે ઝૂકી'તી પૂર્ણિમા

ખખડ થતી ને ખોડંગાતી જતી ડમણી જૂની,વિજન પથને ચીલે ચીલે તમિસ્ત્ર મહીં ઘન;

નિરુદ્દેશેસંસારે મુજ મુગ્ધ ભ્રમણ

મધ્યાહનની અલસ વેળ હતી પ્રશાંત,ધીરે ધીરે લસતી ગોકળગાય જેમ,

सहयात्रियों के साथबढ़ता था उस दिशा में जहाँ