मन मस्त हुआ तब क्यों बोलै - कबीर

कबीरकबीर

2 min read · 12.4K reads

मन मस्त हुआ तब क्यों बोलै।
हीरा पायो गाँठ गँठियायो, बार-बार वाको क्यों खोलै।
हलकी थी तब चढी तराजू, पूरी भई तब क्यों तोलै।
सुरत कलाली भई मतवाली, मधवा पी गई बिन तोले।
हंसा पायो मानसरोवर, ताल तलैया क्यों डोलै।
तेरा साहब है घर माँहीं बाहर नैना क्यों खोलै।
कहै कबीर सुनो भई साधो, साहब मिल गए तिल ओलै॥
कबीर
About the poet

कबीर

View profile & all 174 Poems / Stories

More Poetry & Stories You May Like