तिम्रो याद आइरह्यो रातभर - फैज अहमद फैज - सुमन पोखरेल

फ़ैज़ अहमद फ़ैज़फ़ैज़ अहमद फ़ैज़13 Sept 1911 – 20 Sept 1984

3 min read · 12.4K reads

तिम्रो याद आइरह्यो रातभर
जूनले मन दुखाइरह्यो रातभर
 
घरि बल्न खोज्दै, घरि निभ्न खोज्दै
चोटको दीप टिमटिमाइरह्यो रातभर
 
लुगा फेरिरह्यो एउटा सुवासले
एउटा तस्वीरले गाइरह्यो रातभर
 
चिसो बतासले गुलाफका हाँगामुनि
एउटा कथा सुनाइरह्यो रातभर
 
जो आएन त्यसैलाई ढोकाको साङ्लीले
आवाजैपिच्छे बोलाइरह्यो रातभर
 
एउटा आशाले फक्किइरह्यो मन
एउटा इच्छाले सताइरह्यो रातभर
फ़ैज़ अहमद फ़ैज़
About the poet

फ़ैज़ अहमद फ़ैज़

View profile & all 149 Poems / Stories

More Poetry & Stories You May Like

ये दरवेशों की बस्ती है यहाँ ऐसा नहीं होगाये दरवेशों की बस्ती है यहाँ ऐसा नहीं होगालिबास-ए-ज़िंदगी फट जाएगा मैला नहीं होगा— मुनव्वर रानाचले मक़्तल की जानिब और छाती खोल दी हम नेचले मक़्तल की जानिब और छाती खोल दी हम नेबढ़ाने पर पतंग आए तो चर्ख़ी खोल दी हम ने— मुनव्वर रानाकुछ नहीं चाहने वाली लड़कीसोलह की यह लड़की दो-तीन साल पहले तकपेड़-पौधों पर रखती थी पाँव— ऐश्वर्य राजआंबेडकर“तुम्हारे दीन मुखों को देखकरकरुणा भरे स्वरों को सुनकर— बी. गोपाल रेड्डीमेरा और मेरी पृथ्वी का(लंबी कविता के कुछ अंश)वैसा ही हूँ, दुख मेरी गोद का बच्चा, बार-बार— हीरेन भट्टाचार्यतालाब-1मैं क्षिति तल परतुम्हारे सुख-दुख का— ब्रजरतन जोशी