ક્યાંકથી
ભૂલી પડી આવે હવા બસ; તૃણ નથી
ચોમેરમાંયે: તપ્ત કણ છે રેતના; તડકો પડ્યો;
ત્યાં કાય તો કેવળ રહી કૃશ હાડકાંનો માળખો
ને એ છતાં એ શ્વાસ લેતી (જેની તો અચરજ થતી)
-હાથમાં આવી ગયેલા મૃત્યુને વાગોળતી !
ક્યાંકથી
ભૂલી પડી આવે હવા બસ; તૃણ નથી
ચોમેરમાંયે: તપ્ત કણ છે રેતના; તડકો પડ્યો;
ત્યાં કાય તો કેવળ રહી કૃશ હાડકાંનો માળખો
ને એ છતાં એ શ્વાસ લેતી (જેની તો અચરજ થતી)
-હાથમાં આવી ગયેલા મૃત્યુને વાગોળતી !

Priyakant Premachand Maniyar was a Gujarati poet from Gujarat, India. He published seven collections of symbolic and imagist poetry, and was awarded the Sahitya Akademi Award posthumously in 1982 for Lilero Dhal, a collection of love songs about Radha and Kri…
View profile & all 12 Poems / Storiesએ લોકો પ્હેલાં કાપડના તાકા ભરી રાખે છેપછી જ્યારે ઉઘાડો માણસ ફાટી જાય છે ત્યારે
એ સોળ વરસની છોરી,સરવરિયેથી જલને ભરતી તોયે એની મટકી રહેતી કોરી.
શ્રાવણની સાંજનો તડકો ઢોળાયો મારા ચોકમાં,જાણે હેમનો સોહાયો હાર ગરવી તે ગાયની ડોકમાં.
શું કરો છો ભાઈ ! હ્યાં આ જિંદગીની ધૂળમાં ?આશના એકમ ઉપર મીંડાં ચડાવ્યે જાઉં છું;
આ કશુંકાળનું રે પશુ !