જાગીને જોઉં તો જગત દીસે નહીં, ઊંઘમાં અટપટા ભોગ ભાસે;
ચિત્ત ચૈતન્ય-વિલાસ-તદ્દરૂપ છે, બ્રહ્મ લટકા કરે બ્રહ્મ પાસે.
પંચ મહાભૂત પરિબ્રહ્મથી ઉપજ્યાં, અણુ અણુ માંહી રહ્યા રે વળગી;
ફૂલ અને ફળ તે તો વૃક્ષનાં જાણવાં, થડ થકી ડાળ નવ હોય અળગી.
વેદ તો એમ વદે, શ્રુતિ-સ્મૃતિ સાખ દે : કનકકુંડળ વિશે ભેદ ન્હોયે;
ઘાટ ઘડિયા પછી નામ-રૂપ જૂજવાં, અંતે તો હેમનું હેમ હોયે.
જીવ ને શિવ તે આપ-ઈચ્છાએ થયો, ચૌદ લોક રચી જેણે ભેદ કીધા;
ભણે નરસૈંયો 'એ તે જ તું', 'એ તે જ તું', એને સમર્યાથી કંઈ સંત સીધ્યા.
Narsinh Mehta, also known as Narsi Mehta or Narsi Bhagat, was a 15th-century poet-saint of Gujarat, India, notable as a bhakta, an exponent of Vaishnava poetry. He is especially revered in Gujarati literature, where he is acclaimed as its Adi Kavi.
View profile & all 10 Poems / Storiesઅખિલ બ્રહ્માંડમાં એક તું શ્રીહરિ, જૂજવે રૂપે અનંત ભાસે;દેહમાં દેવ તું, તેજમાં તત્વ તું, શૂન્યમાં શબ્દ થઈ વેદ વાસે.
નિરખને ગગનમાં કોણ ઘૂમી રહ્યો'તે જ હું', 'તે જ હું', શબ્દ બોલે;
ભુતળ ભક્તિ પદારથ મોટુ, બ્રહ્મ લોકમાં નાહીં રે,પુણ્ય કરી અમરાપુરી પામ્યા, અંતે ચોરાશી માંહી રે.
ગોરી તારાં નેપુર રણઝણ વાજણાં રે,વાજ્યાં કાંઈ માઝમ રાત મોજાર;
જે ગમે જગત ગુરુ દેવ જગદીશને,તે તણો ખરખરો ફોક કરવો;
