ਚਲ ਬਸੇ

ਮਕਰੋ ਫਰੇਬ ਚਲ ਬਸੇ ਅਬ ਦਿਨ ਸ਼ਬਾਬ ਕੇ।
ਭੜਕਾਨੇ ਲਗੀ ਹੈ ਮੌਤ ਭੀ ਸਿਰ ਜਨਾਬ ਕੇ।

ਜਬ ਵਕਤ ਥਾ ਹਜੂਰ ਕਾ ਤਬ ਐਸ਼ ਕਿਯਾ ਖੂਬ,
ਸਾਮਾਨ ਸਜਾਏ ਰਹੇ ਦੂਲ੍ਹਾ ਨਵਾਬ ਕੇ।

ਜਿਨਕੋ ਨ ਥੇ ਨਸੀਬ ਕਭੀ ਜਾਮ ਕੇ ਦੀਦਾਰ,
ਗਟਕਾਏ ਉਨ੍ਹੋਂ ਨੇ ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਹਜਾਰੋਂ ਸ਼ਰਾਬ ਕੇ।

ਇਸ ਕੌਮ ਕੇ ਸ਼ਿਕਾਰ ਕਾ ਉਨਕੋ ਜੋ ਹੁਆ ਸ਼ੌਕ,
ਕਟਵਾਏ ਗਏ ਬੱਚੇ ਭੀ ਖਾਨਾ ਖਰਾਬ ਕੇ।

ਪਰ ਅਬ ਹੈ ਹਵਾ ਔਰ, ਜਮਾਨਾ ਭੀ ਔਰ ਹੈ,
ਖਿਲਤੇ ਹੈਂ ਉਜੜੇ ਬਾਗ ਮੇਂ ਅਬ ਗੁਲ ਗੁਲਾਬ ਕੇ।