ਸੁਣ ਨੀ ਕੁੜੀਏ
ਰੰਗਾਂ ਦੀਏ ਪੁੜੀਏ
ਮੈਂ ਟੁਰ ਜਾਵਾਂਗਾ
ਮੁੜ ਕੇ ਨਈਂ ਆਵਾਂਗਾ
ਫ਼ਿਰ ਪਛਤਾਏਂਗੀ
ਹੱਸ ਕੇ ਬੁਲਾਏਂਗੀ
ਰੋ ਕੇ ਬੁਲਾਏਂਗੀ
ਫ਼ਿਰ ਵੀ ਨਈਂ ਆਵਾਂਗਾ
ਉੱਚੇ ਅਸਮਾਨ ਦਾ
ਤਾਰਾ ਬਣ ਜਾਵਾਂਗਾ
ਦੂਰ ਦੂਰ ਰਵਾਂਗਾ
ਤੇ ਤੈਨੂੰ ਤੜਫ਼ਾਵਾਂਗਾ
ਸੁਣ ਨੀ ਕੁੜੀਏ
ਰੰਗਾਂ ਦੀਏ ਪੁੜੀਏ
ਮੈਂ ਟੁਰ ਜਾਵਾਂਗਾ
ਮੁੜ ਕੇ ਨਈਂ ਆਵਾਂਗਾ
ਫ਼ਿਰ ਪਛਤਾਏਂਗੀ
ਹੱਸ ਕੇ ਬੁਲਾਏਂਗੀ
ਰੋ ਕੇ ਬੁਲਾਏਂਗੀ
ਫ਼ਿਰ ਵੀ ਨਈਂ ਆਵਾਂਗਾ
ਉੱਚੇ ਅਸਮਾਨ ਦਾ
ਤਾਰਾ ਬਣ ਜਾਵਾਂਗਾ
ਦੂਰ ਦੂਰ ਰਵਾਂਗਾ
ਤੇ ਤੈਨੂੰ ਤੜਫ਼ਾਵਾਂਗਾ

Munir Ahmed Niazi, was an Urdu and Punjabi language poet from Pakistan. He also wrote for newspapers, magazines and radio. In 1960, he established a publication institute, Al-Misal. He was later associated with Pakistan Television, Lahore and lived in Lahore…
View profile & all 20 Poems / Storiesਦਿਲ ਨੂੰ ਅਪਣੀ ਹਸਤੀ ਦਾ ਚਾਰਗਰ ਬਣਾ ਲੈਂਦੇ।ਮੈਂ ਤੇ ਉਹ ਜੇ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਇਕ ਨਗਰ ਬਣਾ ਲੈਂਦੇ।
ਬੇਖ਼ਿਆਲ ਹਸਤੀ ਨੂੰ ਕੰਮ ਦਾ ਧਿਆਨ ਲਾ ਦਿੱਤਾ।ਹਿਜਰ ਦੀ ਉਦਾਸੀ ਨੇ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਸਜਾ ਦਿੱਤਾ।
ਹੈ ਸ਼ਕਲ ਤੇਰੀ ਗੁਲਾਬ ਵਰਗੀ।ਨਜ਼ਰ ਏ ਤੇਰੀ ਸ਼ਰਾਬ ਵਰਗੀ।
ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਅਪਣੇ ਅਮਲ ਦਾ ਹਿਸਾਬ ਕੀ ਦਈਏ।ਸਵਾਲ ਸਾਰੇ ਗ਼ਲਤ ਨੇ ਜਵਾਬ ਕੀ ਦਈਏ।
ਪੁੱਜਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਮੰਜ਼ਿਲਾਂ 'ਤੇ ਲਗਨ ਏ ਏਡੀ।ਕਦਮ ਵੀ ਮੈਥੋਂ ਨਾ ਪੁੱਟਿਆ ਜਾਏ ਥਕਨ ਏ ਏਡੀ।