કિયે ઠામે મોહની ન જાણી રે,
મોહનજી, કિયે ઠામે મોહની ન જાણી રે? મોહનજી.
ભ્રકુટીની મટકમાં કે ભાળવાની લટકમાં,
કે શું મોહની ભરેલી વાણી રે? મોહનજી.
ખિટળિયાળા કેશમાં કે મદનમોહન વેશમાં,
કે મોરલી મોહનની પિછાણી રે? મોહનજી.
શું મુખારવિંદમાં કે મંદહાસ્ય ફંદમાં,
કે કટાક્ષે મોહની વખાણી રે? મોહનજી.
કે શું અંગેઅંગમાં કે લલિતત્રિભંગમાં,
કે શું અંગ-ઘેલી કરી શાણી રે? મોહનજી.
ચપળ રસિક નેનમાં કે છાની છાની સેનમાં,
કે જોબનનું રૂપ કરે પાણી રે? મોહનજી.
દયાના પ્રીતમ પોતે મોહની સ્વરૂપ છે,
તનમનધને હું લૂંટાણી રે! મોહનજી
Dayaram was a Gujarati poet of medieval Gujarati literature and was the last poet of the old Gujarati school. He is known in Gujarati literature for his literary form called Garbi, a lyric songs. He was a follower of Pushtimarg of Hindu Vaishnavism.
View profile & all 15 Poems / Storiesહું શું જાણુ જે વ્હાલે મુજમા શું દિઠ્યુ,વારે વારે સામો આવે મુખ લાગે મીઠુ.
હવે સખી નહિ બોલું, નહિ બોલું, નહિ બોલું રેહવે સખી નહિ બોલું, નહિ બોલું, નહિ બોલું રે
હરિ, જેવો તેવો હું દાસ તમારોકરુણાસિંધુ ગ્રહો કર મારો..
શ્યામ રંગ સમીપે ન જાવું, મારે આજ થકી શ્યામ રંગ સમીપે ન જાવું.જેમાં કાળાશ તે તો સૌ એકસરખું, સર્વમાં કપટ હશે આવું.
સરવ કામ છાંડીને પરથમ શ્રીગુરુ ગોવિન્દ ભજિયે જી;સકલ કામના સિદ્ઘિ જેથી, વારે તેહેને તજિયે.
