પ્રેમનો

પ્રેમનો પાષણ હૈયામાં ય ઉદ્દભવ લાગશે,
એ હશે તણખો, પરંતુ ડુંગરે દાવ લાગશે.
એ જ સારું છે હૃદય, કે તું રહે કાંઠા ઉપર,
જો કમળ લેવા જઈશ, થોડો તો કાદવ લાગશે.
રાતદિન શું છે-જુએ એ કોઈ મારી આંખથી,
એક પરદો લાગશે ને એક પાલવ લાગશે.
એમ તો એ એક જીવનનાં યે નથી સાથી બન્યાં,
આમ એનો સાથ જોશો તો ભવોભવ લાગશે.
ભૂલથી પણ કોઈ ના કરશો ખુદાની કલ્પના,
માનવીની દ્રષ્ટીએ તો એય માનવ લાગશે.
થઇ જશે પોતે દિલાસા જિંદગીના દુઃખ બધાં,
આ જગત જે જે સિતમ કરશે,અનુભવ લાગશે.
ફેરવી લે છે નજર બેફામ સૌ એવી રીતે,
કોઈ જો જોશે અમસ્તું,એય ગૌરવ લાગશે.