రామప్ప సరస్సు

ఇంతపని జరుగుతుందని నేననుకొన్నానా ?

అంతా ఒక్కటిగా వెళ్ళిన వాళ్ళం

బలవంతాన నిన్నక్కడ

మరచిపోయి రావలసి వస్తుందని !

శిల్పాల మధ్య తిరుగాడుతున్నప్పుడనుకొన్నానా,

నీ సజీవమైన నవ్వుల్నీ, ముఖ కవళికల్నీ, కదలికల్నీ

మా హృదయాల మీద మలుచుకుని మాత్రమే

మళ్ళీ చూసుకోవలసి వస్తుందని !

నీలి తెరలా సరస్సు విప్పారటం చూసాంగాని,

జీవితానికి, మృత్యువుకి మధ్య

సరిహద్దులాంటి దాని అంచుని,

దాని చల్లటి శవస్పర్శని

గమనించాం కాదు .

ఎంత అందమైన,కౄరమైన సరస్సు!

శిలకి ఉలిపెట్టిన గిలిగింత సరస్సు !

లోతు తెలియని శిల్పి మనస్సు సరస్సు !

చేజారిన బొమ్మలా నువ్వు పడిపోతుంటే,

బొమ్మల్లా నిలబడి చూసాం.

ఎంత తప్పు పని చేసాం !

వికృతమైన శారద రాత్రిలో నిన్ను

విడిచిపెట్టి వచ్చేసాం.

కరిగి నీరైన శిల్పి పనితనం సరస్సు !

లేకపోతే మర్నాటికే నీ మొహంలో

జీవన్మరణాలకతీతమైన నిర్లిప్తతని,

నన్ను నిలువెల్లా కుదిపేసిన నిశ్చలతని

ఎలా చూడగలిగాం !

నిన్ను మరిచిపోతే గదా

గుర్తు చేసుకోవాలనుకోవడానికి.

అసలు నువ్వు మాదగ్గర శెలవు తీసుకుంటే గదా,

తిరిగి రావనుకోవడానికి !