సగమే పూర్తయిన ఓ కవిత

సమయం వుదయం 6:10
ఇంకా బద్ధకంగా పడకలోనే!
దిగి పగటి గడియారంలోకి
పరుగెత్తి ఏమీ చేయాలనిపించట్లేదు

పొద్దు తేరకుండానే
పడకగది బయట వేపచెట్టుమీద చేరి
అల్లరి చేసే పిట్టలు
గోలచేసీ చేసీ విసుగెత్తి వెళ్ళిపోయాయి.

సమయం 7:20
లేవాలనే అనిపించట్లేదు.
నన్ను తలుచుకునేవారూ
‘అన’వసరంగా నా కోసమే వచ్చేవారూ
కూడా ఎవరూ లేరు.

సగమే పూర్తయిన ఓ కవిత
అదుగో అలా నన్నే చూస్తూ అక్కడ,
రాత్రి కథ చెప్పమని అడిగి
చెప్పలేని స్థితికి అర్థంగాక
అలిగి
బుంగమూతితోనే నిద్రపోతున్న
బుజ్జితల్లీ,
నిర్విరామంగా ఎవరూ
పట్టించుకోకున్నా
అవసరపడి
తిరుగుతున్న పంఖా తప్ప
నన్నూ నామనసునూ
కదిలిస్తున్నవేవీ లేవిక్కడ!

సమయం ఎనిమిది కావస్తున్నట్లుంది
పరుచుకుంటున్న తెల్లటి ఎండా
వెచ్చనౌతున్న ఎండాకాలపు గాలీ
గుచ్చుకునీ గుచ్చుకోకుండా వుండే
రాత్రి నీవు కురిపించిన
మౌనమో మాటలో కన్నీరో నవ్వులో-
ఏదో లీలగా ఒక అలికిడి చేస్తూ…