నిశ్శబ్ద సమూహం

తాళం వెనుక తాళం తీస్తూ పోతే
తలపులలా తెరుచుకుంటూనే
వుంటాయి.

శూన్యమైన గది మూలల్లో
ముడుచుకున్న జ్ఞాపకాలు
మళ్ళీ తలలెత్తి చూస్తాయి.

హోరుమంటూ నిలవరించి నిశ్శబ్దం
ముందువెనుకలైన అడుగులను
పరామర్శించే ప్రయత్నం
చేస్తూనే వుంటుంది.

గాయంచేసిన గతమెప్పుడూ
తాళం దొరకని గదిలా
ప్రశ్నిస్తూనే వుంటుంది.

మూగపోయిన సమాధానాలు
ఉలికిపాటుతో కన్నీటి జాడల్ని
అయిష్టంగానే తడుముకుంటాయి.

ఉగ్గబట్టుకోలేని మనసు
ఆ గది ముందరే తచ్చాడుతూ,
ఎప్పటికీ యిలా… !