మాయావి

అవును
నువు వెన్నెలల నెత్తుకుపోయే
మాంత్రికునిలా మాటలకోసం
వలవేసి ఎదురుచూస్తావు

అవికూడా దారి తప్పి
తిరుగుతూ
తమవైన వాసనలతో
నీ కంటనే పడతాయనుకుంటా

అనుకున్నట్లే అవి
అమాయకంగానే
నీ ఊహల ఉచ్చుల్లోకి
జారి ఆ గదిలో
సర్దుకు కూచుంటాయి

వాటికెపుడు పోస్తావో
ఆ మార్మిక జీవాన్ని
ఎవరి గుండెలోనో
కంటితడిలోనో
పొర్లాడి వచ్చిన పుప్పొడిని
ఆ గదినిండా కుమ్మరిస్తాయి
వెంటనే దాన్నొక తేనెపట్టులా మార్చి
నువ్వు తాళం పెట్టేస్తావు

ఒక మనిషి వాసనల కవితే కదా
నీకూ కావలసింది
నీ మనసు ఇంకొక గది నింపేందుకు
ఒక కొత్త వలను తయారు చేస్తుంటుంది.