కొన్ని క్షణాలు

నిద్ర పోతూనే వుంటానా
బుడిబుడి అడుగుల చిన్ని పాప
ముందే మేల్కొన్న ఉదయమై
నా చెంపలను తడుముతూ
ఏదో భాషలో పలకరిస్తూ
నిదుర లేపాలని ప్రయత్నిస్తూంటుంది

దోబూచులాడే నిద్ర మాత్రం
కనులతలుపులను
తెరవకుండా చేస్తూంటుంది

ఉన్నట్టుండి పెదవి చివర
నవ్వుమొగ్గ పువ్వులా మారుతుంది
కానీ సవ్వడి చెయ్యదు

ఆకాశంలో మెరుపులా
మనసులో పులకింతొకటి
ఎపుడు తళుకుమంటుందో
ఎపుడు జలపాతమై
దొరలిపోతుందో-

ఏ తేనెటీగ పూలతేనెలను
ఎప్పుడు దొంగిలించి పోతుందో
వానను తరిమేసి
ఇంద్ర ధనువొకటి
ఎలా వికసిస్తుందో-

అవును
కొన్ని క్షణాలు
ఎపుడూ రహస్యాలే!