కాలమే!

అలా తరచి తరచి చూడకు
ఉప్పెనై ఎదురొచ్చిన గాలితెరలో
సన్నటి ఇసుకలా కంటిలో దూరి
గరగరలాడుతూనే వుంటుంది

అలా పదే పదే తడుముకోకు
గాయం చుట్టూ చలిగాలై ముసురుకుంటూ
సలపరిస్తూనే వుంటుంది
ఉన్నట్టుండి శరీరపు కణ కణాన్నీ శృతిచేసి
నిన్నొక అగ్నిశిఖను చేసి పలవరిస్తూనే వుంటుంది

అలా మాయకు లోనుగాకు
నిన్న నిన్ను నవ్వించి కరిగించిందనుకున్నావా
రేపు మళ్ళీ నిన్నొక మంచు ముద్దను చేసి
ఏడిపిస్తుంది.

అలా విసిగి వేసారి పోకు
ఎక్కడో నీవూహించని మలుపు ఆవల
మినుకు మినుకుమంటున్న
సంధ్యాదీపమై
దరిచేరి వెలుగునూ ఇస్తుంది

అదంతే
మాట దొరకని నిశ్శబ్దమై
మనసు నిలపని ఒంటరితనమై
నీకు నీవు మాత్రమే మిగిలేలా
అగమ్యగోచరంగా
కఠిన శూన్యంగా
మౌనమై అంతరాత్మను
మళ్ళీ మళ్ళీ శోధిస్తూ…