నా హృదయం

ఏమీలేదనుకుంటే…
దానికన్నా నిరుపయోగమైనది లేదు
రూపం లేదు భాషా రాదు
నడవడం తెలియదు నవ్వీ ఎరుగదు
కష్టాలు తీర్చదు కరచాలనానికీ అందదు
కానీ అక్కడ నువ్వున్నావనుకుంటే…
అది సహస్ర దళాల సువర్ణ పద్మం
నిన్ను మోస్తోందనుకుంటే…
వేయి పడగల శేషుని రూపం
నువు విహరిస్తున్నావనుకుంటే…
అదే క్షీరసాగర తరంగం
మహోత్తుంగ హిమ శైల శిఖరం
ఒక్కసారైనా నేను కంటితో చూడనిదీ
నన్ను నిలువునా కోసినా ఎవరికీ చిక్కనిదీ
నా దగ్గరున్నందుకు కేవలం నాదయినందుకు
దానికెంతటి భాగ్యం దక్కిందీ!
ఏ స్థితి నుంచి ఏ స్థితికి ఎదిగిందీ!
లేని పోని వూహలతో
ఇంతటి వైభోగాన్ని నేను దానికి అంటగట్టానా!
చెప్పినట్లు విని
భరించలేనంత ఆనందాన్ని అది నాకు కట్టబెట్టిందా!