
నేను ప్రతిరోజూ
రెండు పూటలా
ఒక ఆడపిల్లల కాలేజ్లో
ఫిజిక్స్ పాఠాలు చెబుతాను.
తీరిక వేళల్లో – అంటే
కాలేజ్కి శలవులప్పుడూ
పిల్లలు బందులూ
ఆందోళనలూ చేస్తూ
బడి మానేసినప్పుడూ
లేదూ
వాళ్ళు బుద్ధిగా
పరీక్షలు రాస్తున్నప్పుడూ
నేను కవిత్వం రాస్తాను.
పద్యం ఒకటి నిప్పులా
నిన్ను నిరంతరం దహిస్తే
మరొకటి
నేలలా నిన్ను నిలబెట్టి
నీ దారిలో నీ దన్ను కాస్తుంది.
చిన్నప్పుడో ఎప్పుడో
నువు చదువుకున్నదో విన్నదో
ఒకానొక పద్యం
నీ ఉచ్ఛ్వాస నిశ్వాసాల్లో
నిన్ను ఆకాశంలా ఆవరిస్తుంది.
చూడండి
ఒకానొక పద్యం
స్ఫటికం లాగా
సహస్రాధిక పార్శ్వాలతో
తళుకు తళుక్కుమని
మెరుస్తుంటే
వేరొకటి
ఆకాశవాణి పొద్దున్నే
అందించే కచ్చిక
సూక్తిముక్తావళిలా
మన పళ్ళు తోమేస్తుంది.
అవును
కొన్ని పద్యాలు
కొత్త మాటల జీనుల్తో
దౌడు తీస్తుంటే
కొన్ని పాత మాటల
మూటల్ని మోసుకుంటూ
పత్రికల రేవులముందు
పడిగాపులు కాస్తుంటాయి!
పద్యాలకు ఛందస్సు
పిల్లలకు పీజ్జా లాంటిది
అమరులకు సురాపానం లాంటిది.
‘య మా తా రా జ భా న స’ల వస
నూరి వాటి గొంతులో పోశావా
అన్ని రకాల ఆకళ్ళను మరపించే
కళా కాహళ కాకలులు వినిపిస్తాయి.
నిన్ను కాకుల్లా పొడిచే వాళ్ళయినా
నీ పీక పిసికేసి
నిన్ను మురికిమూసీ లోకి
విసిరేద్దామనుకునేవాళ్ళే అయినా
వాళ్ళని తేటగీతిలోకి ఆహ్వానించి
ప్రాసయతితో పలకరించావా
సిగ్గుతో చితికి ఎగ్గు మరిచిపోతారు.
పరీక్ష రాయటం
అయిపోయినట్టుంది
అరుగో వస్తున్నారు
మంద యానలు
మంజరీ ద్విపదలు
మా విద్యార్థినులు
క్లాసులో పాఠం వింటున్నప్పుడు
ఉత్పలమాలలూ
చంపకమాలలే గానీ
ఒక్క మార్కు తక్కువ వేశానా
గణ గుణాలు మార్చేసుకుని
శార్దూలాలూ మత్తేభాలుగా మారి
మీద పడిపోతారు.
పద్దతి ప్రకారం
పరీక్ష అయిపోయిన గంట
కొట్టగానే
పచారుకు వచ్చే మా ప్రాంశుపాలిని
ఇటే వస్తున్నారు
ఆంగ్లభాషలో అనర్గళంగా
ఉపన్యసించగలిగిన ఆమె
సభా వేదిక మీద
అధ్యక్ష పీఠాన
స్రగ్ధరా–శిఖరిణి.
కానీ
‘ఒక్క రోజు శలవు కావాల’ని ఉత్తరంతో
ఆమె ఆఫీస్లో కలిశానా
నేరాసిన వాక్యాల్లో
వాక్యాల్లో ఉన్న పదాల్లో
పదాల్లో ఉన్న అక్షర క్రమాల్లో
ఆఖరికి
కామాల్లో, చుక్కల్లో
ఉన్న తప్పుల చుట్టూ
ఎర్ర సిరా చుట్లు చుడుతూ
నా మీదే కాదు
నాకు ఇంగ్లిష్ నేర్పిన
పంతుళ్ళందరి మీదా
నోరు చేసుకుంటూ
మళ్ళీ కలవండంటూ
నన్ను బయటికి తోలేసే
ఆశుగతి రగడ.
మళ్ళీ కలుద్దాం!
No posts
No posts
No posts
No posts

Comments