0 Bookmarks 44 Reads0 Likes
സ്വര്‍ണ്ണംകൊണ്ട് ഞാന്‍ നിന്റെ വിഗ്രഹം നിര്‍മ്മിച്ചു
സ്വര്‍ണ്ണം ഉരുകിപ്പോയി
വെള്ളികൊണ്ട് ഞാന്‍ നിന്റെ വിഗ്രഹം നിര്‍മ്മിച്ചു
വെള്ളി മെഴുകായി മാറി
കല്ലുകൊണ്ട് ഞാന്‍ നിന്റെ വിഗ്രഹം നിര്‍മ്മിച്ചു
കല്ല് മണ്ണായി പൊടിഞ്ഞു
ഞാന്‍ മണ്ണായി മാറി നിന്നെ ആശ്ലേഷിച്ചു
നമ്മില്‍നിന്ന് ഒരു പുതിയ വൃക്ഷം കിളിര്‍ത്തുവന്നു
അതിന് സ്വര്‍ണ്ണത്തിന്റെ ഇലകളും
വെള്ളിയുടെ പൂക്കളും ഉണ്ടായിരുന്നു.
കല്ലുകള്‍ കിളികളായി മാറി
മണ്ണിന്റെ പാട്ടുകളുമായി
അതില്‍ പറന്നിരുന്നു.
പാട്ടുകള്‍കൊണ്ട് ഞാന്‍
നിന്റെ വിഗ്രഹം നിര്‍മ്മിച്ചു
നീ വരികള്‍ക്കിടയിലെ മൗനമായി
ആ മൗനംകൊണ്ട്
ഞാന്‍ ഈ ഭാഷയുണ്ടാക്കി
തുഴഞ്ഞു മറുകരെ എത്തി.
നീ അവിടെ ഒരു വൃക്ഷത്തിനു കീഴില്‍
എന്നെ കാത്തുനില്‍പ്പുണ്ടായിരുന്നു.
ഒരു നക്ഷത്രത്തെ തോളിലേന്തിയ
മേഘംപോലെ.
ഈ കവിത കൂടി വായിക്കാം
No posts
No posts
No posts
No posts
Comments