
0 Bookmarks 34 Reads0 Likes
భూమి పగుళ్ల మధ్య
చిక్కుకున్న వాక్యాలు
వెలుగెరుగని తలపుల్లో
మింగుడు పడని వాక్యాలు
దుఃఖపు వలసల్లో
అదృశ్యంగా పారుతున్న వాక్యాలు
రహస్యమై
మరుగవుతున్నప్పుడు
మొదలు విరిగిన చెట్టులా
విరిగిన వాక్యం ఒకటి
ఒంటరిగా నిలిచి
వాసనను కోల్పోతూ ఉంటుంది.
విషాదం కూడా
కొత్త రూపాలతో
పాడే ఒక పాట
నిట్టూరుస్తూ
నిరసిస్తూ
చప్పుడు లేని
ఒక నిరసన
గాయాలన్నీ
గీతాలై వినిపిస్తుంటాయి
మళ్ళీ మళ్ళీ
అదే చీకటి పాట
అప్పుడు –
ఎన్నో రహస్యాలు
మొలకెత్తుతూ
మొదలవుతుంది
వెతుకులాట
ఇహ –
మిగులుతుంది
ప్రశ్నలైన సందర్భాలు
ప్రతి బంధకాలై
సమాధానం దొరకని చింత
మళ్ళీ –
ఆకుల కదలికలకు కూడా
ఉలిక్కిపడుతూ
కొమ్మపైన వాలిన పిట్ట అరుపులో
సమాధానాన్ని వెతుక్కుంటుంటావు
వసంతంలో పూచే
పూల పలకరింపుకై ఎదురుచూస్తూ.
No posts
No posts
No posts
No posts

Comments