

నిద్రని అడిగాను.
కోప్పడనని సర్దుకున్నావు.
ఆకలనడిగితే
రోజంతా నవ్వావు.
మొక్కలకు నీళ్లు పోసిన ఫోటోలు పెట్టావు.
పనుంది అన్నాను.
తర్వాత మాట్లాడతా అన్నావు.
నిద్ర, ఆకలి, పనీ కానీ నా రూపం ఒకటి నీ దగ్గర వదిలిపొమ్మన్నావు.
మాసిన చెమట
నచ్చుతుందని వదిలొచ్చాను.
వారం గడవడం
ఏడు జన్మల పాపం నాకు.

కోల్పోయింది ఎవర్ననీ
పొందింది ఏమిటనీ సమీక్షించుకుంటాము
ఇద్దరం ఏదో ఒకటి తింటూ.
నచ్చింది ఏమిటనీ
ఇచ్చేవాళ్ళు ఎవరనీ
ఒక్కొక్కరం మథనపడతాం ఇద్దరం ఒకేలాగ నిద్రనటిస్తూ
తిండి, నిద్రా
రెండు శరీరాలనూ వెలేసుకుంటాయి
కోరికలు, సమీక్షలూ
ఇష్టాలు, ఇష్టమైన వాళ్ళు
అక్షరాలుగా మారిపోతారు.
కవిత్వం కూడదు మన ప్రేమలాగ.

ఇష్టమని తెలీదు
ఎటు పోదామనుకున్నా
సమీప దూరంలోనే సమాధవుతావు
సుఖమని ఎరుగవు
జుట్టు వాసన చూసినందుకే నిద్రపోతావు
ప్రేమని చెప్తే మాత్రం
అన్నం వండినందుకేమో అనుకుంటావు
అక్షరమై ఆమెను రాసుకున్న
మూడుపూటలా నీ పుట్టుక ఆమె భిక్ష

పొందిన తర్వాత నచ్చడం
ప్రేమే కదూ అనడిగాను.
బతకడం అనేసింది.
చూడకముందు కోరుకోవడం
ఇష్టం కదా అన్నాను.
చరిత్ర అంటారంది.
జీవితం?
అడిగాను.
పైవన్నీ అంది.
No posts
No posts
No posts
No posts

Comments