పళ్ళెం మాత్రం పగలగొట్టకు

సంభాషణల సంకుల సమరం లో
విజేత చేతి ఆయుధం, మౌనం.
దాన్ని ధరించక ఎంతసేపూ రాతిగదలను
భుజాన మోస్తావు,
ఎందుకీ వికృతవీచిక,
విద్రోహపు, విధ్వంసక పాచిక?
షోకుల, బాకాల,పొలికేకల కింద
ఆకలి కేకలు అడుగంటుతున్నాయి
క్షుదాగ్ని కొలిమిని ఆర్పకుండా
ఎందుకీ క్షుద్రదేవతావాహన?
గర్జింపుల, గాండ్రింపుల, ఘీంకారాల
గారడీవిద్యల ప్రదర్శనలెందుకు?
గరీబోడి నసీబు గాటన కట్టేసి ఉంది
పీటముడులు విప్పు
నేనున్నానని ధైర్యం చెప్పు
ఆవిరైపోతున్న ఆశలపై
శీతలవాయువై సోకి
చల్లని జల్లు చల్లు.
ఆకలి కడుపులకి
అన్నానివై ఉండు,
నడవలేక నడుము వాల్చితే
మోచేతి దిండువై ఉండు.
పుట్టినందుకో పరిపూర్ణత
గిట్టబోయే ముందు నీకో ఘనత.
అంతే తప్ప
వాదోపవాదాల వలలు
ఎన్నిసార్లు విసురుతావ్?
వాతావరణం వాటం గా లేదని
ఎన్ని యుగాలు కసురుతావ్?
అన్నం పెట్టకపోయినా ఫర్లేదు,
బాబూ…
పళ్ళెం మాత్రం పగలగొట్టకు