महाकाल

आदौ अनन्त, कालस्य रूपं, महाकालः,
त्रैलोक्याधीशः, अमरः विश्वनाथः।

नाशकस्य अन्तः करोति पापस्य विनाशं,
उज्जयिन्यां महाकालः, शान्तिं प्रददाति सर्वदा।

तमसः प्रकाशयन्ति, जीवनस्य आधारं,
कणाः कणाः वासयन्ति, अद्वितीयं भावनां।

भक्तानां रक्षको भूत्वा, संकटानि नाशयन्ति,
दर्शनात् तस्य भक्त्या, सर्वं भवति शुभं सम्यक्।

भस्मरूपधारी, सर्पमालाधरः,
महाकालः कृष्णकुंडे, मन्ये तिष्ठति योगीश्वरः।

मस्तके चन्द्रमा शोभितः, त्रिशूलं हस्ते धृतम्,
ब्रह्माण्डस्य सृजाता, शिवः परमात्मा अविकल्प्यः।

शुष्कजटायाः संसृज्य, गंगामुखे जलं स्पृशन्ति,
ताण्डवं कृत्वा महाकालः, पृथ्वीं हिलयन्निरन्तरम्।

परमः तेजस्वी, सर्वेषां उद्धारकः,
महादेवः अमोघः, महिमा अतीव अपरिमिता।

वो एकमात्रं न एकः, वे एकः अमूर्तरूपधृक्,
मोक्षं प्राप्नोति सः, ज्योतिषां ज्योतिः शिवकारिणः।
               
                                           ~ रूपक मिश्रा ✍️