Poetry 1 min read 341.6K reads

सरता सरता


संपला खेऴ सावल्यांच्या,न संपले सूर तराने.तिमिराच्या पोटाशी,उजळले तेजीत दिवे.

वनव्याची वणवण संपली,हसतात तृण फुलं.निस्तेजलेली काया सारी,हळूच जाई अंथरुणात.

लुकाछुपी ह्या पापण्यांची,थकलेल्या जणु दोन्ही हरणी.ओठ हे ही मग स्थिरावले,सुरू स्पंदने मात्र काळजाची.

कवीराज :- डाॅ. महेश®बालपांडे, तुमसर जिल्हा- भंडारा☎️7875135787

Read more Earn more Learn more