दयना

सोळा वर्षाची दयना,
कशी सांगू तुले बयना.
काल शिवलेला आज,
तंग झालाय लएंँगा.

माय म्हणे माझी,
मेली बोहल्यावर आली.
ऐकूनी हे बापाचा माझ्या,
जीव झाला वर खाली.

जे जोडले किडूक- मिडूक,
राज्या कवाचेच ते संपले
आज कळले रे मला,
रात-रात काहून माया बाप जागते.

माया बाद दोन अजूनही लहान,
जमीन जुमला सावकार कडे गहाण.
माय रडते उसाचे टाकून,
ओल्या पदराने तिच्या वाटते लावावा फास.

कवीराज :- डाॅ. महेश®कुमार बालपांडे, तुमसर,☎️7875135787