સફર

સફર

વાદળના એ ટીપાને ક્યાં ખબર છે કે એને ક્યાં છે પહોચવાનું ?!?

મધુવનમાં છે રમવાનું કે મરુસ્થળમાં જઈને મરવાનું;

નદીમાં પડીને સાગરને મળવા માટે દોડવાનું,

કે સરોવરમાં પડી એના જ રંગે રંગાઇ જવાનું;

નગરના રસ્તે નીકળવાનું કે ગામની ગલીઓમાં ફરવાનું,

કે પછી સરહદના સીમાડાની એ કાલ્પનિક હદરેખાને ભુસવાનું;

કામ કરવાનું છે ચકોરની તરસ છીપાવવાનુ કે

મોરની કળા સાથે એના ટહુકાને ઝિલવાનું;

લંબાવેલા મારા હાથમાં વરસી મારા અંતરમાં સ્પર્શવાનું,

કે વૃક્ષની ડાળનાં એ પાંદડાને પોતાનું સિંહાસન બનાવવાનું,

ખેતરના ચાસમાં જીવીને ખેડુતના હાસ્યનું મધુર કારણ બનવાનું,

કે આંગણે ભીંજાતા બાળકની ખુશીના હકદાર થવાનું;

વાદળના વરસતાં ટીપાને નથી ખબર એની મંજિલની,

છતાં પણ એ સફર ખેડે છે ઘરથી કબર સુધીની;

અહો આશ્ચર્યમ..! મહાસાગરના છીપનાં મોંમાં સરી પડી

એ ટીપુ ચમકી ઉઠ્યુ કીંમતી મોતી બની..!!

કોમલ જોષી