कातरवेळ

कातरवेळ मला नेहमीच व्याकुळ करतेविझणारे रविकिरणआणि व्यथेच्या सागरातवेदनेच्या क्षितिजाला स्पर्शुनसंपत जाणारा सूर्य,माझे काजळ ओलावून जातो.....आणि मगआणि मग मिरेची सारी आर्ततामाझ्या शब्दात उतरतेत्यात तुझ्या शब्दांची मांदियाळीकाळीज व्यापुन टाकते..मला कातर कातर करून जाते...माझ्याच काळजासारखी !