अजून नाही जागी राधा, अजून नाही जागें गोकुळ; अशा अवेळीं पैलतिरावर आज घुमे कां पावा मंजुळ. मावळतीवर चंद्र केशरी; पहाटवारा भवती भणभण; अर्ध्या पाण्यामध्ये उभी ती तिथेच टाकुन अपुलें तनमन. विश्वच अवघें ओठां लावुन कुब्जा प्याली तो मुरलीरव; डोळ्यांमधले थेंब सुखाचे : "हें माझ्यास्तव.. हें माझ्यास्तव.."