ಜಯ ಅಮ್ಮ

ಜಯ ಅಮ್ಮ

ನನ್ನ ಅಮ್ಮ ಒಬ್ಬ ಅಪೂರ್ವ ಮಹಿಳೆ

ಅವರಂತೆ ಇನ್ನೊಬ್ಬರನ್ನು ನೋಡಿರಲಾರೆ.

ನಮ್ಮ ಅಜ್ಜಿಯ ನಾಲ್ಕನೇ ಹೆಣ್ಣು ಮಗಳಾದರು

ಹುಟ್ಟುಕೂಡಲೇ ತಂದೆ ಮನೆ ಬಿಟ್ಟು ಹೋದರು.

ಅಜ್ಜಿ ನಾಲ್ಕು ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ ಇರಲು

ಅವರ ಅಕ್ಕ ಭಾವನ ಕೈ ಹಿಡಿದರು ಬದುಕಲು.

ಆ ಅಕ್ಕ ಭಾವ ಅಜ್ಜಿಯ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಬೆಳೆಸಿದರು

ಅವರ ಮದುವೆ ಬಾಣಂತನ ಮಾಡಿದರು.

ಹದಿನೆಂಟು ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಅಮ್ಮನ ಮದುವೆ

ದುರದೃಷ್ಟವಶಾತ್ ಅಪ್ಪನ ಮೂರನೆಯದಂತೆ.

ಅಮ್ಮ ಹಿರಿಯರ ಮಾತಿನಂತೆ ನಡೆದರು

ಏನು ಕೊರತೆಯಿಲ್ಲ ಎಂದು ಕೊಂಡರು.

ಅಪ್ಪ ಹಣವಂತರ ಮನೆಯವರಾಗಿದ್ದರು

ಅವರು ಒಳ್ಳೆಯ ವೃತ್ತಿಯಲ್ಲಿದ್ದರು.

ನಾವು ಆರು ಜನ ಮಕ್ಕಳಾದೆವು

ಮೂರು ಗಂಡು ಮೂರು ಹೆಣ್ಣು.

ಅಪ್ಪ ಹೃದಯಘಾತದಿಂದ ತೀರಿಕೊಂಡರು

ಅಮ್ಮನಿಗೆ ಆಗ ನಲವತ್ತು ವಯಸ್ಸೆಂದರು.

ಆರು ಮಕ್ಕಳೂ ಚಿಕ್ಕ ವಯಸ್ಸಿನವರಾಗಿದ್ದರು

ಇನ್ನೂ ಶಾಲಾ ಕಾಲೇಜು ಶಿಕ್ಷಣದಲ್ಲಿದ್ದರು.

ತಂದೆಯವರು ಇಲ್ಲದೆ ವರಮಾನ ಇಲ್ಲದಾಯಿತು

ಆಸ್ತಿ ಉಳಿತಾಯದಲ್ಲಿ ಜೀವನ ನಡೆಸಲಾಯಿತು.

ಎಷ್ಟೇ ಕಷ್ಟ ಬಂದರೂ ಅಮ್ಮ ತೋರಿಸಿ ಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ

ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಏನೂ ಹೇಳದೆ ಸಂಸಾರ ನಡೆಸಿದರಲ್ಲ.

ಮಕ್ಕಳು ಹಾಗೆಯೇ ಓದಿ ದೊಡ್ಡವರಾದರು

ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಮದುವೆಯೂ ಮಾಡಿ ಬಿಟ್ಟರು.

ಉಳಿತಾಯ ಸಾಲದೆ ಆಭರಣ ಅಡವಿಡ ಬೇಕಾಯಿತು

ಹಿರಿಯ ಮಕ್ಕಳು ಸಂಪಾದಿಸಿ ಸಾಲ ತೀರಿಸಲಾಯಿತು.

ಮಕ್ಕಳೆಲ್ಲರೂ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಸಂಸಾರಗಳಲ್ಲಿ ಮಗ್ನರಾದರು

ಈ ವೇಳೆಗೆ ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳನ್ನು ನೋಡಿ ಅಮ್ಮ ಸ್ವಲ್ಪ ಶಾಂತಿ ಅನುಭವಿಸಿದರು.

ಅಷ್ಟರಲ್ಲೇ ಇಬ್ಬರು ಅಳಿಯಂದಿರು ಜೀವ ಕಳೆದು ಕೊಂಡರು

ಹತ್ತು ವರ್ಷ ಕಳೆದು ಸ್ವಂತ ಮಗನ ಸಾವು ಕೂಡ ಕಂಡರು.

ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಅನುಭವಿಸಿದರೂ ಒಂದು ದಿನವೂ ಕಣ್ಣೀರು ಹಾಕಲಿಲ್ಲ

ಮಕ್ಕಳ ಮುಂದೆ ಸುಖ ದುಃಖಗಳನ್ನು ಹೇಳಿ ಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ.

ಬಂಧು ಬಳಗರ ಜೊತೆ ನಗು ನಗುತಾ ಮಾತನಾಡುವರು

ಎಂದಿಗೂ ಸಂಯಮಿಯಾಗಿ ಉಳಿದರು.

ಅವರ ಹೆಸರಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಕೊನೆಗೂ ಜಯ ಗಳಿಸಿದರು

ಜಯಮ್ಮ ಅಂತಹ ತಾಯಿ ಇನ್ನೊಬ್ಬರಿಲ್ಲವೆನಿಸಿ ಕೊಂಡರು.