पुर्वसूत्र :

"मी जागृती." रिसेप्शनीष्ट सांगते

"नाईस खूप छान नाव आहे तुझ बर चल मी निघते." मृण्मयी म्हणते

एवढ बोलून मृण्मयी कॉलेजमधून बाहेर पडते.

आता पुढे...

काही वेळा नंतर...

कृष्णाई बंगला...

मृण्मयी बंगल्यावर परत येते राधा ताई हॉल झाडत असतात आणि सतीश दादा किचन मध्ये असतात तोच मृण्मयी येते.

"अग थांब थांब मी हॉल झाडतीये. दोन मिनिट." राधा ताई झाडता झाडता म्हणतात.

"उप्स, सॉरी सॉरी." पाय मागे घेत मृण्मयी म्हणते.

आणि ती थोडीशी मागे सरकते.

राधा ताईंच झाडून झाल्यावर...

"हं आता ये आत. काय ग कुठे गेली होतीस इतक्या सकाळी." राधा ताई विचारतात.

"माझ एक महत्वाच काम होत म्हणून जाऊन आले बाहेर बर आता येऊ का घरात." मृण्मयी विचारते.

आणि बंगल्यात येते.

"बर मी आपल्या खोलीत जातीये मला ही थोड लिखाण करायला सुरवात करायची आहे तुम्हाला काही लागलं तर मला आवाज द्या मी लगेच येईन हं." मृण्मयी बोलते.

आणि लगेच आपल्या खोलीत निघून जाते.

तीला आज लिखाणाला सुरवात करायची असते त्यामुळे ती पटकन आपल आवरते आणि लिहायला बसते. अर्णव ही आज आपल्या खोलीत आपल्याला काही सुचत का याचा विचार करत बसलेला असतो.

तोच मृण्मयीला डॉ. विक्रांतचा फोन येतो.

एक सुंदर फ्लूट म्युझिक वाजत आणि लगेच मृण्मयी फोन उचलते.

"हॅलो, बोल विक्रांत" लिहायला बसत मृण्मयी म्हणते.

"अग आठवण करून द्यायला फोन केला तुला येणार आहात न दोघ " डॉ. विक्रांत

"आई शप्पत! मी जाम विसरून गेले होते. बर झाल तु आठवण करून दिलीस आज फ्री आहेस न तु?" मृण्मयी

"हो मग वाट पहात होतो मी तुमची या लवकर म्हणजे पुढच ठरवता येईल." डॉ. विक्रांत

"हो येतो चल मी फोन ठेवते आणि थँक्यु सो मच." आभार मानून मृण्मयी फोन ठेवते.

आणि लगेच अर्णव च्या खोलीत जाते. अर्णव जरा विचारमग्न असतो तोच मृण्मयी येते.

"अर्णव बिझी आहेस का?" नॉक करत मृण्मयी विचारते.

"अरे ये की तुला कधी पासून नॉक करण्याची गरज पडली." अर्णव डायरी पेन ठेवत म्हणतो.

"काय करत होतास काही लिखाण सुरु होत की काय तुझ? अरे वाह म्हणजे सुरवात झाली तर." आनंदाने मृण्मयी म्हणते.

"कसल काय ग कॉलेजमध्ये इतक लिहायचो पण आता एक शब्द सुचत नाहीये मला तु बोल तु ही लेखिका आहेस मग सध्या सुरु आहे की नाही काही." अर्णव विचारतो

"अरे तेच सुरु होत माझ पण तेवढ्यात डॉ. विक्रांतचा फोन आला म्हणून तुला सांगायला आले आपल्याला निघायचय डॉक्टरांकडे." मृण्मयी

"ओह अच्छा हो का. मग मी तयार होतो." अर्णव म्हणतो.

"अर्णव मी हेल्प केली तर चालेल का.?" मृण्मयी

"हे काय विचारण झाल का मृण्मयी? आपण चांगले फ्रेंड्स आहोत (थोडस थांबून) कदाचित त्यापेक्षा जास्त. तुला फॉर्मल वागण्याची गरज नाहीये." तिचा हात पकडत अर्णव सांगतो.


तीला तो स्पर्श जरा वेगळा वाटतो आपलासा वाटतो. ती किंचित लाजते आणि आपला हात काढून घेते व स्माईल करून त्याची मॅडम करू लागते.

काही वेळा नंतर...

"सतीश दादा " मृण्मयी दादांना जिन्यातून आवाज देते

तोच धावत सतीश दादा तिच्या समोर येऊन उभे राहतात.

"काय झाल ताई काही हव होत का तुम्हाला?" सतीश दादा विचारतात.

"दादा आपल्याला अर्णवला खाली घेऊन जायचय त्याची अपॉइंटमेंट आहे डॉक्टरांची चला." मृण्मयी म्हणते

आणि दोघ त्याला खाली घेऊन येतात. मृण्मयी त्याला अंगणात आणून आपल्या गाडीत बसवून डॉ विक्रांत च्या क्लिनिक मध्ये घेऊन जाते.

काही वेळा नंतर...

स्वरूप क्लिनिक...

ती आपली गाडी पार्किंगला लावते तोच तीथे एक सिस्टर व्हीलचेअर घेऊन येते मृण्मयी त्याला चेअर वर बसवते आणि विक्रांत च्या केबिन कडे घेऊन येते.

"आत येऊ का डॉ. साहेब?" स्माईल करत मृण्मयी विचारते.

"अरे ये.. ये मी तुझीच वाट बघत होतो बसा दोघ." विक्रांत खुर्ची वर बसत म्हणतो.

लगेच मृण्मयी अर्णव ला खुर्चीवर बसवते आणि स्वतः ही बसते व बोलु लागते.

"बर तुला बाबांनी याच्या कंडिशन बद्दल सांगितलंच असेल न.?" मृण्मयी

"हो, आमच बोलण झालय या विषयावर पण नीट चेक केल्या शिवाय मला सांगता येणार नाही तेव्हा आधी चेक करू मग ठरवू." विक्रांत

"ओके मग आधी आपण ट्रीटमेंट करायला सुरवात करुत मग बघुत पुढे तु चेक कर." मृण्मयी

"ओके मी चेक करतो." विक्रांत

आणि तपासु लागतो.

"हं पायाला काही जाणवतय?" पायाला सुई टोचत विक्रांत विचारतो

"थोडस जाणवतय पण खूप नाही." अर्णव म्हणतो.

"आता जाणवतय?" विक्रांत

"नाही डॉक्टर " अर्णव

"या भागात?" विक्रांत

"(एकदम ओरडून) आ... हो इथे जाणवतय" अर्णव म्हणतो.

"हं दुसरा पाय बघु" विक्रांत

अर्णव दुसरा पाय दाखवतो.

"इथे?" विक्रांत

"हो थोडस जाणवतय." अर्णव

"अच्छा इथे?" सुई टोचत विक्रांत विचारतो

"हो इथे जाणवतय." अर्णव म्हणतो

"गुड, म्हणजे अजून ही होप्स आहेत बस नीट." विक्रांत सांगतो

"ओके आपण याच्या काही टेस्ट करून घेऊत त्या नंतर ट्रीटमेंट ठरवूत बर सरांनी त्या गोळ्यांबद्दल तर सांगितलच असेल न तुला." विक्रांत.

"हो बाबा म्हणाले होते मला सध्या त्या गोळ्या कंटीन्यु ठेव म्हणून." मृण्मयी सांगते.

"ओके मग आपण त्याचा थोडासा फक्त डोस कमी करुत आणि मी ही तुला या गोळ्या लिहून देतो या सकाळ संध्याकाळ दोन वेळेस दे आणि त्या ज्या गोळ्या हा आत्ता पर्यंत घेत आला आहे त्या गोळ्या अर्ध्या करून दे पूर्ण नाही द्यायच्या आपल्याला त्या कमी कमी करत आणायच्या आहेत हं." परिस्क्रिप्शन देत विक्रांत म्हणतो.

"ओके चालेल मी तसच करेन पण काळजी करण्यासारखं नाही न काही." मृण्मयी विचारते.

"नाही अजून तरी काळजी करण्यासारखं नाही तरी आपण लवकरात लवकर ट्रीटमेंट सुरु करुत म्हणजे नेमक काय आहे हे समजेल." विक्रांत

"मी लिहून देतो त्या यांच्या टेस्ट करून घ्या." विक्रांत सिस्टर मारियाला सांगतो.

दोघ त्याला लॅबला घेऊन जातात. सिस्टर त्याची टेस्ट करते.

काही वेळा नंतर...

त्याला लॅब मधून बाहेर आणतात मृण्मयी तोपर्यंत गोळ्या घेऊन येते आणि दोघ ही घरी परतात.

क्रमशः...

चला आता अर्णवची ट्रीटमेंट सुरु होईल अर्णव चालायला लागेल दोघांच्या नात्याला एक वेगळ वळण मिळेल कस बघून पुढील भागात