आज त्यांच्या घरात एक आनंदाचं वातावरण होत. कारण आज त्यांचा मधला मुलगा जयेश याच लग्न दिगंबर जोशी यांची मुलगी प्रभा हिच्याशी ठरलं होतं.
जयेशच्या घरात अगदी जोरात लग्नाची तयारी सुरू होती. तर तिकडे जोशी कुटुंबीय ही खूप खुश होत. त्यांना दिसायला देखणा सुंदर उच्च शिक्षित संस्कारी मुलगा जावई म्हणून मिळाला होता याचा त्यांना अभिमान वाटत होता. सगळे कसे अगदी खुश आनंदी होते.
मग नेमकं अस काय घडलं. की दोन्ही घरावर अचानक दुःखाच सावट पसरलं. लग्न कार्याच्या ऐन तयारीतच लग्ना आधीच प्रभाच्या कपाळावरील कुंकू पुसलं गेलं.
ही कथा आहे रामपूर गावात राहणाऱ्या कुलकर्णी कुटुंबाची. सीताराम कुलकर्णी रामपूर गावातले उच्च कोटीच्या पंडितांमध्ये गणले जाणारे गुरुजी होते. त्या गावातले ते सगळ्यात श्रीमंत पंडित म्हणून गणले जात असत. कुणाकडे ही कुठलाही कार्यक्रम असो आधी त्यांना बोलावल जायचं .
सीताराम गुरुजींना तीन मुल होती. मोठा विनायक, विनायक आपल्या वडिलांबरोबर पूजापाठ सांगायचा. मधला जयेश, जयेश बँकेत काम करायचा तर सगळ्यात धाकटा विघ्नेश, विघ्नेश शेती करायचा.
मोठया मुलाच विनायकच नुकतच लग्न झाल होत. त्याच्या लग्नातच जयेशसाठी जोशी कुटुंबाच स्थळ आलं होतं. सगळं कसं एकदम सुरळीत सुरू होत. आणि अचानक तो दिवस येतो. लग्नाचे काहीच दिवस शिल्लक होते म्हणून जयेशला ही मुंबईहुन बोलाऊन घेतलं गेलं. जयेश तसा वेळ पाळणारा मुलगा होता. पण त्या दिवशी काय झालं कोण जाणे जयेशला सगळ्या गोष्टीत उशीर होत होता. त्याला निघायची घाई होत होती. सगळं घरच आवरण बाकी होत हाच विचार करून जयेश आपलं घाई घाईत आवरतो आणि बसस्टँडच्या दिशेने चालु लागतो नेमकं त्याच दिवशी रिक्षा ही तुरळक होत्या म्हणून त्याला दूर चालत जावं लागतं होत. आणि अशातच एका ट्रकचा धक्का लागून जयेशचा ऍक्सिडंट होतो.
आणि त्याच दिवसा पासुन एक भयाण खेळ सुरू होतो.
जयेशचा आत्मा गावातल्या प्रत्येक व्यक्तीला त्रास देऊ लागतो. गावात येणाऱ्या प्रत्येक व्यक्तीला कधी आवाज देतो तर कधी अचानकपणे समोर येतो. हे आपल्या बाबतीत नेमक काय घडतय हे कुणालाच कळत नाही जयेशचा आत्मा आपल्या पाठीमागे का लागला आहे हे कुणालाच समजत नाही. त्याला शांत करण्यासाठी नाना उपाय केले जातात पण त्याचाही उपयोग होत नाही. शेवटी जयेशचे वडील एक बैठक घेऊन निर्णय घेतात की.
"गावातल्या प्रत्येक घरानी एक एक दिवस ठरवून एका पडक्या घरात बारा भाकरी ठेवायच्या. ते घर मी मंत्रुन ठेवेल म्हणजे तो कुणालाही त्रास देणार नाही."
असा निर्णय घेऊन गावातील प्रत्येकाला एक वार ठरवून देतात. त्या गावातली लोक त्या त्या वारी बरोबर बारा वाजता भाकरी ठेऊन निघून जात असत. पण पर्यायानी सुध्दा फारसा उपयोग झाला नाही.. जयेशला काहीही केल्या मुक्ती मिळत नव्हती.
त्याच गावात एक पुरुषोत्तम वैद्य नावाचे इसम राहात होते त्यांना पाच मुली होत्या. त्या जयेश विनायक आणि विघ्नेश ला आपलं भाऊ मानत होत्या.
त्या दिवशी त्यांच्या घराचा वार होता. म्हणून त्यांच्यातली एक मुलगी गार्गी आपल्या वडिलांना म्हणाली.
गार्गी: "बाबा, त्या पडक्या घरात यावेळी आम्ही भाकरी ठेऊन येतो. आणि जयेशला विचारतो तो या गावातल्या लोकांना का त्रास देतोय आपण सगळे एकाच गावातले आहोत न. मान्य आहे यात थोडी भीती आहे पण मला खात्री आहे जयेश आपल्या बहिणींना काही करणार नाही."
गार्गीच्या वडिलांना पहिले भीती वाटते. यासाठी त्यांचं मन स्वीकारत नाही. पण ते मुलींच्या हट्टासमोर हरतात. आणि ठीक आहे म्हणतात.
गार्गी तसेच तिच्या चार बहिणी पडक्या घरात जातात आणि भाकरी नेऊन ठेवतात. तेवढ्यात तिथे जयेश पोचतो. जयेशला बघुन पाच ही बहिणी जराश्या घाबरतात पण लगेच सावरतात
गार्गी जयेशला विचारते.
गार्गी: "दादा, तु आम्हाला सगळ्यांना का त्रास देत आहेस? आम्ही तुला काही त्रास दिला आहे का? तु अस का वागत आहेस? तुझी काही इछा असेल तर आम्हाला सांग"
जयेश बोलायला सुरुवात करतो.
जयेश: "मी कुणालाच त्रास देत नाही आहे ग. मला बोलायच आहे आपल्या मनातलं सांगायचं आहे. म्हणून मी बोलायचा प्रयत्न करत होतो माझ्यामुळे सगळ्यांना त्रास झाला म्हणून माफ कर मला. माझं एक काम कराल तुम्ही?"
गार्गी: "हो, बोल न दादा आम्ही तुझ्यासाठी काय करू शकतो?"
जयेश: "कुणीतरी जाऊन बाबांना सांगा मला एकदा सगळ्यांना भेटायचं आहे."
हे ऐकल्यावर सुवर्णा सीताराम कुलकर्णी बरोबर पूर्ण गावाला आणि जोशी कुटूंबाला ही बोलावून आणते काही वेळातच तिथे सगळे जमतात. जयेश सगळ्यांशी बोलु लागतो.
जयेश: "कसे आहात सगळे? मला माफ करा माझ्यामुळे तुम्हाला त्रास झाला. बाबा माझी एक इच्छा आहे पूर्ण कराल?"
सीताराम: "बोल न बेटा. तु जे म्हणशील ते मी करेल."
जयेश: "बाबा, प्रभाच माझ्याशी लग्न होणार होत पण त्यातच ही घटना घडली मी तुमच्या आयुष्यात नाहीये पण विघ्नेश तर आहे. बाबा काही गोष्टी अश्या असतात ज्या आपल्या हातात नसतात पण त्या होतात. ही घटना ही अशीच आहे. आणि प्रभा मुलगी आहे बाबा होणारा नवरा गेला ह्या विचाराने कोण करेल हिच्याशी लग्न. म्हणून बाबा तुम्ही प्रभाच लग्न विघ्नेशशी लावून द्या म्हणजे माझ्या आत्म्याला शांती मिळेल कराल न एवढं बाबा."
हे ऐकून सगळे विचारातच पडतात. काही वेळ विचार केल्यावर सगळेजण तयार होतात हे ऐकून जयेश खूप खुश होतो. तो एकदा सगळ्यांकडे डोळे भरून बघतो आणि मग त्याचा आत्मा मुक्त होतो.