मनातील वेदना लपवून
चेहऱ्यावर स्मित हास्य घेऊन चालतो,
खिसा रिकामा असतानाही
जगाचा आनंद पायथ्याशी ठेवतो,
अक्रोडासारखी बाहेरून कठोर असला तरी
तेवढाच आतून कापसा प्रमाणे मऊ असतो,
प्रत्येक क्षणी पाठीशी खंबीरपणे उभा राहून
आयुष्याच्या वाटेवर चालताना चुकांपासून सावरतो,
स्वतःच्या इच्छा, आकांक्षा
बाजूला ठेवून सतत धडपडत कष्ट करतो,
आणि मरेपर्यंत डोळ्यांमधून
अश्रूचा एक थेंबही पडू देत नसतो,
त्या व्यक्तीला आपण...
बाबा म्हणून हाक मारत असतो. |२|