भवाप्ययौ हि भूतानां श्रुतौ विस्तरशो मया । त्वत्तः कमलपत्राक्ष माहात्म्यमपि चाव्ययम् ॥ ११-२॥ bhavāpyayau hi bhūtānāṃ śrutau vistaraśo mayā tvattaḥ kamalapatrākṣa māhātmyamapi cāvyayam The origin and destruction of beings verily, have been heard by me in detail from You, O Lotus-eyed Krishna, and also Your inexhaustible greatness. bhava = appearance; apyayau = disappearance; hi = certainly; bhūtānāṃ = of all living entities; śrutau = have been heard; vistaraśaḥ = in detail; mayā = by me; tvattaḥ = from You; kamalapatrākṣa = O lotus-eyed one; māhātmyaṃ = glories; api = also; ca = and; avyayaṃ = inexhaustible.;