એક અંગત વાત લઈને ઊભી છું,
કારમા આઘાત લઈને ઊભી છું.
લોહી, પરસેવો ને ઊનાં આંસુથી
તરબતર આ જાત લઈને ઊભી છું.
ખુલશે જો મુઠ્ઠી, તો એ રાખ છે,
લાખની ઔકાત લઈને ઊભી છું.
સામે આવે વ્હાલ, સામૈયું કરું,
લાગણીની નાત લઈને ઊભી છું.
સપ્તરંગી શોભતો પરપોટો હું,
શ્વાસ-શ્વાસે ઘાત લઈને ઊભી છું.
મોત આવી ક્યારે મળશે, શું ખબર?
જીવની સોગાત લઈને ઊભી છું.
એક શમણું, રાતરાણી, ચાંદની,
રાતની નિરાંત લઈને ઊભી છું.
~ રશ્મિ અગ્નિહોત્રી
૨૦/૩/૨૦૨૫