गच्चं आभाळ भरून आलंय
कंठात दाटला प्राण जसा
हरवल्या कुठे त्या दाहीदिशा
पदरी आली दुर्गती ,घोरनिराशा
नियतीचा खेळ म्हणावा की अपयश
की केवळ वास्तविक संघर्षमय वारसा ?
कुठे चुकलो आपण ,की भोवला अट्टहासही
शोधूनि थकलो उत्तर ,चल जाऊ दे लढू पुन्हा
ऋणानुबंध कसले त्या गावाशी असो नसो
दरवेशागत पुन्हा नशिबी नवा गाव नवा रास्ता
टिपायचे होते दोन चार दाणे इथे तिथे कुठेही
आहेतच रस्त्याला रस्ते मिळत जाणारे ...
खूप समजावलं वेड्या मना , कुणी नसत कुणाचं
चल रे दोस्ता व्यर्थ न चिंता तुझा तूच हो दिलासा
फिनिक्स होऊन घे राखेतून भरारी उंच - उंच नभी
उद्याचा दिवस फक्त आणि फक्त तुझाच असेल ...